Meer plaatjes van het trio paddo's in onze vijver op flickr.

Nee, dit is geen pleintje in Denemarken of Ost-Friesland. Jochum wilde vandaag graag fotograferen, dus zijn we op zoek gegaan naar wat fotogenieke onderwerpen. Op Flickr staan mijn foto's van wat hij allemaal voor de lens kreeg. Zijn eigen foto's komen straks op z'n weblog staan op zijn schrijfblok. Bonuspunten als u weet waar we waren!

We beginnen het zowaar te leren. De eerste voorzorgsmaatregel was gewoon met de fiets gaan, dan kun je geen grote dingen mee naar huis nemen. De tweede was niet te vroeg gaan (dan is de keuze te groot), niet te laat (dan krijg je alles vrijwel gratis mee) maar nét na het middaguur. De derde was geen contanten meenemen, maar die truc werd helaas door een pinautomaat op de vrijmarkt tenietgedaan. Desondanks was de schade te overzien.

Ilia scoorde opnieuw een PlayStation spel en sleepte op de valreep nog een stuurtje voor de PS2 mee. Jochum is helemaal blij met Shrek II, ook al voor de PS2. Rineke scoorde een echte oude koektrommel-die-wél-sluit (nooit geweten dat daar een trauma zat, maar dat is dan nu opgelost) en een stapel LP's van Ricky en Slingertje Elly en Rikkert, waaronder een paar die ik niet eens kende. En ik... heb de afgebeelde platen (goeddeels in mint conditie) bemachtigd, waarmee ik straks m'n luisterhoekje maar eens ga inwijden.

Het is veel te laat om nu een uitgebreid verslag te gaan schrijven, maar speciaal voor het Psalmen voor Nu team (waarvan ik weet dat sommigen meelezen) tóch alvast een paar foto's en een stukje video van het weergaloze concert van vanavond in Tivoli. Het komt niet vaak voor dat ik een live-uitvoering beter vind dan de CD, maar dit is zo'n gelegenheid. Het vuur spatte er van af, de sfeer was - helemaal in de tweede helft - geweldig en zowel oudgediende Sergej als nieuwkomer Eline zongen de sterren van de hemel. Later krijgt u meer van me, wat eerste impressies na de break!

(lees meer)

Máire (spreek uit: Moya) Brennan, beter bekend als the voice from Clannad trad gisteravond op in Vredenburg Leidsche Rijn, de tijdelijke concertzaal die tussen Utrecht en Leidsche Rijn is verrezen. Nou ja, verrezen... met zijn toegangsweg van gravel lijkt het er meer op dat een grote rode schoenendoos zomaar tussen het braakliggende land en de snelwegen uit de hemel is komen vallen. In elk geval klonk er hemelse muziek, gisteravond: zó ongeveer stel ik me voor dat de engelen zingen. Samen met Marina genoot ik van de muzikaliteit en passie van een vrouw die ons onderdompelde in dromerige klanklandschappen en schitterende Ierse en Keltische melodieën. We hadden prachtige plaatsen: een paar van de 99 foto's die ik maakte vindt u in een Flickr setje dat ik even snel heb aangemaakt. Later wellicht meer, als ik daar de tijd voor vind.

Marina maakte een mooie compilatie van de filmpjes die ze schoot met haar Ixus - en ik heb ook wat in elkaar geknutseld van mijn trillende beelden. Video's na de break!

(lees meer)

Vanochtend was onze lectrix Marijke ziek. Als brenger van het slechte nieuws kreeg ik meteen de vraag of ik dan in haar plaats de lezing wilde verzorgen. "Geen probleem, waarom niet?" vroeg ik retorisch. "Omdat het geen eenvoudige lezing is..." antwoordde Mark. En daarin had hij gelijk. Openbaringen 16 is een schrikwekkend hoofdstuk, waarin zeven engelen met zeven schalen gevuld met de woede (je kunt ook vertalen: met de hartstocht) van God over de aarde worden uitgezonden om dood en verderf te zaaien.

(lees meer)

"Je moet goed poetsen!" Tandarts Els keek vriendelijk maar ernstig, om de boodschap te benadrukken die sowieso al goed doorgekomen was. Want Jochum had tussen alle sussende en kalmerende woorden door duidelijk 'gaatjes' opgevangen.

(lees meer)

Een mooi voorbeeld van georchestreerde verontwaardiging. Deze demonstranten voor de ambassade in Djakarta hebben waarschijnlijk geen idee waartegen ze protesteren, laat staan hoe je dat schrijft. Gelukkig hoeft dat ook niet want de organisator, het Front voor de verdediging van de islam, heeft de opgetrommelde menigte voorzien van keurige protestborden. Die zijn op groot formaat geprint in het lettertype Redcap zodat het in elk geval nog lijkt alsof elk individueel bord het resultaat van noeste huisvlijt met de traditioneel iets te natte verfkwast is. Helaas lijken daardoor zowel alle letters als de borden als twee druppels verf - ehm, water op elkaar en kan de organisatie zelf óók al niet spellen...

Waarbij fear niet alleen 'angst' betekent, maar ook staat voor False Evidence Appearing Real - we leven per slot van rekening in het tijdperk van de acronymen. Zelf vond ik het de moeite niet waard om de vinger te leggen bij alle valse 'bewijzen' uit de selectieve citaten parade van Geert Wilder en volstond ik met het eerste citaat. Arnoud de Jong neemt die moeite wél en het resultaat is veelzeggend.