Rorate introduceerde vandaag haar theologenteam, dat zal proberen antwoord te geven op de theologische vragen van lezers. Hendro Munsterman beet het spits af met een essay over subsistit in, twee van de meestbesproken woordjes uit Lumen Gentium (de dogmatische constitutie van het Tweede Vaticaans Concilie over de Kerk): “Deze Kerk (van Christus), in deze wereld ingesteld en uitgebouwd als een maatschappij, bevindt zich in de katholieke Kerk...”. Sinds deze verklaring in 1964 de wereld in is gestuurd wordt er al gesteggeld over wat daarmee nu precies bedoeld werd: valt 'de Kerk van Christus' in de optiek van het Vaticaan nu samen met 'de katholieke Kerk' (en is dus elke oecumenische inspanning vanuit Rome gericht op het uiteindelijk terugkeren van alle reformatorische en evangelische kerken in de moederschoot van de katholieke Kerk) of erkent men andere christelijke stromingen óók als Kerk van Christus? Munsterman, de jeugdige (1972) directeur van het Centre Théologique de Meylan-Grenoble, weet een goed en verhelderend beeld te schetsen van de verschillende gedachten die daarover de ronde doen.

Minstens zo boeiend is zijn betoog dat Allah en God linguïstisch dan weliswaar uitwisselbaar zijn, maar theologisch niet zo eenvoudig één en Dezelfde zijn te noemen. Als we al een 'is gelijk'-teken willen plaatsen, stelt Munsterman, dan past dat beter tussen Jezus en de Koran. Het plaatje is daarmee niet compleet, maar voor mij vielen wel een paar puzzelstukjes waar ik al een tijdje mee rondliep op hun plek.

Toegegeven, de vakantie is nog niet voorbij. Maandag begin ik pas weer en tot die tijd vul ik mijn dagen met allerlei nuttige (zoals het plaatsen van een nieuwe wastafel en vervolgens vergeten de boiler weer aan te zetten) en aangename zaken (zoals uitslapen en vanmiddag samen naar Ratatouille gaan). Maar ik verwacht in deze laatste vakantiedagen geen schokkende fotomomenten meer, dus heb ik vanmorgen alvast een fotoalbumpje gemaakt met vakantiefoto's. Eigenlijk is dit net zoiets als een jaarboek uitgeven in november, of de huid verkopen voor de beer geschoten is. Maar het album staat al klaar, en is het eigenlijk onzin om 'm tot maandag onder een embargo te laten vallen, toch? Daarom, onder voorbehoud van eventuele last minute toevoegingen: de vakantiefoto's!

Vanmorgen in de Volkskrant: Oordopjes bij popconcerten steeds normaler. Maar liefst 45% van de concertbezoekers blijkt wel eens oordopjes te dragen om de trommelvliezen te beschermen tegen de geluidsdruk. Laat het absurde volume nou de reden zijn dat ik de laatste tien jaar vrijwel geen popconcerten meer heb bezocht...

Midden jaren '90 bezocht ik in Vredenburg een concert van Pat Metheny waarbij alle details - niet alleen Metheny's eigen geniale subtiliteit, maar echt alle muzikale details - volledig verloren gingen in een dikke brei van decibellen. Sindsdien lijkt het volume bij concerten alleen nog maar harder te zijn geworden. Maar eerlijk gezegd vond ik oordopjes ook geen optie. De laatste keer dat het echt te gortig werd, een jaartje geleden in Paradiso, heb ik de helft van de tijd met m'n vingers in mijn oren gezeten. Een zegening voor mijn trommelvliezen maar door de filtering van de frequenties (alle hogere tonen vallen weg) is het geluid niet meer genietbaar. Nee, dan luister ik liever voor een fractie van de prijs van een concertkaartje naar de CD of DVD.

Blijft natuurlijk de hamvraag: als zowel de bandleden, de technici, de zaalexploitant, het barpersoneel als de bezoekers oordoppen in moeten doen om het te kunnen uithouden, WAAROM MOET HET DAN ZO HARD?!

Het zuiden van Frankrijk heeft ons al vaker vergast op de heerlijkste geuren, kleuren en smaken. Honing, lavendel, olijven... en dan die schitterende natuur, plus de praktisch spijkerharde mooi-weergarantie, bijna net zo hard als de rotsgrond waar we onze spijkerharingen in meppen (tussen haakjes, wist u dat ze die dingen in Frankrijk sardines noemen? Ik dus niet, en ik had er wel een paar extra nodig...)

We gaan zo langzaamaan weer op huis aan, het is - letterlijk en figuurlijk - mooi geweest. Een paar plaatjes vindt u alvast op Flickr: klik op de kleine vierkante fotootjes bovenaan de pagina en blader er maar eens doorheen. Meer, véél meer, volgt als we weer thuis zijn.