En zo is Saddam, de wrede tiran, dood. De nabestaanden van 148 onschuldige slachtoffers (sommige meer onschuldig dan andere) hebben hun erkenning en vergelding gekregen, de nabestaanden van al die duizenden andere onschuldigen wier bloed aan 's mans handen kleeft hebben het nakijken. Het proces was - in mijn ogen - een schertsvertoning. Hier heeft het recht geen kans gekregen. Sowieso vind ik dat een staat die de doodstraf oplegt en uitvoert zijn eigen grenzen overschrijdt. Ik weet dat anderen daar heel anders over denken, maar dit is mijn conclusie: een rechtstaat verliest er zijn morele superioriteit én zijn integriteit mee, en wordt daarmee effectief onbekwaam om over haar onderdanen te oordelen.

Daarnaast kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Amerika een stevige vinger in de pap heeft gehad. Misschien dat het tijdstip van executie (mooi op tijd voor de nieuwjaarsspeech voor Bush, ten koste van de heiliging van het Islamitische Offerfeest) ook nog wel vanuit het Westen is gedirigeerd - in elk geval was de Amerikaanse overheid nauw betrokken bij de planning van de executie. Het rookgordijn dat in de late avond (onze tijd) vanuit Washington opeens werd neergelegd rondom de door sommige media gerapporteerde overdracht van Saddam aan Irak sprak in dat opzicht boekdelen.

Voor 2007 is mijn vurige wens dat de rest van het lijstje 'top-boeven in de ogen van het Amerikaanse volk' ten val wordt gebracht, een eerlijk proces krijgt en daarna levenslang van het wereldtoneel verdwijnt. Waarbij de nummer één wat mij betreft met prioriteit kan worden aangepakt: de wereld weet van hém immers waar hij de komende dagen uithangt...

When asked to name the past year’s biggest villain, Bush was far and away the #1 choice, commanding 25% of the vote, distantly trailed by Osama Bin Laden (8%), Saddam Hussein (6%), President Mahmoud Ahmadinejad of Iran (5%), North Korean leader Kim Jong II (2%) and Donald Rumsfeld (2%). (AP-AOL)

Tweede kerstdag hebben we heerlijk gewandeld door de Vuursche, waar Staatsbosbeheer een van de vele 'Struinen met satellieten'-wandelingen heeft uitgezet. Niet met paaltjes dus, maar met coördinaten. Invoeren in de GPS en hop, de paden op, de lanen in. Ondanks de miezerige regen hebben we genoten van de prachtige natuur. Behalve de vrij algemeen voorkomende Grote Stinkzwam (die in het latijn de beeldende naam Phallus impudicus draagt) kwamen we ook onderstaande Ruwe Aardster tegen (Geastrum campestre), een veel minder vaak voorkomende buikzwam.

Technische details: m'n telefoontje (Sony Ericsson k800i) diende als camera, de randen (boven: Hasselblad, onder: Polaroid) komen uit een kitje van Andrea Rascaglia.

(lees meer)

Jezus zegt alles over God en mensen. Er is nooit iets belangrijkers over God gezegd dan dat God is als Jezus. En er is nooit iets belangrijkers over mensen gezegd dan dat mensen mogen worden als Hij. Daarom werd God een mens in Jezus Christus. Hij bewerkte een unieke eenheid: God en mensen kunnen samen zijn. U en ik mogen één zijn met God, dankzij Jezus. (Willem de Vink)

Kerstavond.nl | Waarom Kerst? | Bijbelse gravures van Gustave Doré

De afgelopen weken stonden in het teken van Kerst - zoals elk jaar, maar ditmaal toch ook weer heel anders. In voorgaande jaren besteedde ik veel tijd aan de voorbereiding van de adventsdiensten, de kerstavonddienst en de publiciteit daaromheen en probeerde ik ver te blijven van de commerciële melkkoe die toevallig ook 'kerst' heet. Dit keer nemen anderen de voorbereidingen van die diensten over en besteed ik mijn dagen aan een race tegen de klok om de Top 1000 Allertijden, The Christmas Station, de Christmas Top 50, de klassieke Top 1000, een Witte Kerst, VerdubbelJeMaandsalaris en ga zo maar door op tijd online te krijgen.

Hoe groot de afstand tussen die opgeklopte glitter en de échte kerstgedachte is merkte ik gisteravond, toen ik meewerkte aan het kerstdiner voor dak- en thuislozen, dat onze straatpastors Wieke en Bart samen met de vrijwilligers van het straatpastoraat organiseerden. Alle aanwezigen genoten voluit van de heerlijke maaltijd en de ontspannen sfeer.

Was hun blijdschap oprechter dan die van de 60 gezinnen aan wie ik deze week een driedaags verblijf in Disneyland Resort Paris mocht uitdelen? Ik weet het niet, in elk geval was het anders. En ik voel me er meer thuis bij.

Gelukkig heb ik straks anderhalve dag de tijd om het elvenstof van me af te schudden en me voor te bereiden op de kerstavonddienst.

Een 'jonge onderzoeker kit' rondom het thema atoomenergie met echt radioactief materiaal, een kauwende pop die net zo graag kindervingertjes als worteltjes lust, een vliegende balletdanseres die al pirouettend voor stevige snijwonden zorgt, kinderschouder-doorborende mega-darts... Een overzicht van de top 10 minder geslaagde cadeau-ideeën.

Dit weekend hebben we Pa en Ma geholpen met de laatste (?) loodjes van de verhuizing naar Den Helder. En natuurlijk heerlijk uitgewaaid! En wat plaatjes geschoten met de gsm. En een korte soundbite opgenomen met de XtremeMac MicroMemo.

(lees meer)

Vrij.
Vrij zijn.
Vrij is zijn.
Vrij zijn is adem.
Vrij zijn is mogen ademen.
Vrij zijn is 'niet bang' zijn.
Vrij zijn is de ander laten ademen.
Vrij zijn is zijn, en de ander zijn.
Vrij zijn is weten: de ander, dat ben ik.
Vrij zijn is doen - een generaal pardon voor de ander.

(Op verzoek van Mis hedenavond gezamenlijk gewrocht door Mutti en mijn geliefde Rineke, aan de keukentafel van Pa en Ma's nieuwe huis, dat nu al voelt als een thuis. Home is where the heart is.)

Bløf biedt de kopers van hun laatste album, Umoja, een gratis extra album aan. Dat album, XXS, bevat 12 live tracks die zijn opgenomen tijdens theaterconcerten. De intieme sfeer van het theater is een fraai contrast met het vorige live album, waar Bløf werd ondersteund door het grote Zeeuws Orkest - dat album heette dan ook zeer toepasselijk 'XXL'. Zeker de moeite waard dus, maar XXS is alleen te krijgen als download via Opendisc. En dat is een technologie die online content beschikbaar maakt met behulp van software die wordt meegeleverd op een fysieke CD.

Nu koop ik mijn muziek vrijwel uitsluitend via de iTunes musicstore, en dus ben ik wél in het bezit van Umoja, maar níet van de CD. Niet getreurd: Peter Slager, mede-oprichter en bassist van Bløf verzekerde me desgevraagd via de mail dat ze een methode gaan verzinnen om de fans die Umoja legaal hebben gedownload (maar dus niet over een originele CD beschikken) in staat te stellen XXS ook te downloaden. Hoe precies, dat is nog niet helemaal duidelijk, maar het gaat goed komen. Waarvan akte.

De minister-president zwicht voor het hysterische 'njet!' van iemand die keer op keer heeft laten blijken geen enkel gezag te erkennen, of het nu de eigen fractievoorzitter, de MP, het kabinet, de Kamer of de rechter betreft. Iemand die in blinde razernij een eenmaal uitgezette koers wil volgen, ook als die koers hoogst controversieel is, zich beroepend op 620.000 kiezers - maar gemakshalve negerend dat het Nederlandse volk zich bij monde van zijn vertegenwoordigers in de Tweede Kamer in meerderheid tegen dat beleid heeft uitgesproken.

Wat mij betreft is de zaak zo klaar als een klontje: ten eerste is er een kamermeerderheid vóór het stopzetten van de uitzettingen. Dit gaat over mensenlevens, daar speel je niet mee. En het is zeker geen handig wisselgeld in de coalitiebesprekingen! Ten tweede, mocht de mening van de meerderheid van de volksvertegenwoordiging geen factor van betekenis zijn voor onze minister-president, dan ligt daar nog de plechtige belofte van de man zelf om als leider van een demissionaire kabinet er geen controversiële zaken door te drukken. Me dunkt, als er één beleidsgebied controversieel is geweest de afgelopen jaren...

JP wringt zich nu in de meest creatieve bochten om recht te praten wat krom is, maar ik hoop dat we met z'n allen in de afgelopen jaren niet zo murw zijn gemept met zijn zalvende woorden over normen en waarden, dat we politieke draaikonterij voor krachtdadig beleid zijn gaan aanzien. De goedheilig man is sinds vanavond het land weer uit - zullen we de schijnheilig man er maar meteen achteraan uitzetten?

Normen en waarden, daar moet je niet teveel over praten - die moet je vooral DOEN. Wim de Bie zegt het kort maar krachtig in zijn 'memo voor Jan Peter', en ik kan niet anders dan het hartgrondig met hem eens zijn: "Jan Peter, opgelet! Een meerderheid in de Tweede Kamer en een meerderheid van de bevolking zou graag zien, dat het uitzettingsbeleid MET ONMIDDELLIJKE INGANG wordt stopgezet. En dat heb je maar uit te voeren, ja?"

Update 21:45 Voor een weloverwogen reactie op de brief van het kabinet - door de auteur, columnist Mark, heel subtiel 'het kabinet Verdonk' genoemd - verwijs ik u graag naar Sargasso.

Onze jongste, Jochum, is eerder dit jaar gediagnosticeerd met ADHD-C. Rijkelijk laat, omdat we lang aarzelden om ook met hem het medische traject in te duiken dat we eerder met onze oudste zoon Ilia doorliepen. Koudwatervrees, zo bleek. Waar het bij Ilia vele jaren kostte om uiteindelijk een goede diagnose te kijgen (Syndroom van Asperger) waren de artsen er bij Jochum binnen een paar maanden uit.

Omdat hij van Ritalin neerslachtig werd kreeg Jochum Dexamphetamini sulfas voorgeschreven, een eetlustremmer die als bijeffect prima blijkt te helpen bij aandachtstekortstoornissen. Achteraf gezien hadden we niet zolang moeten doormodderen maar eerder dit pad moeten inslaan. Waar hij vorig jaar de grootste moeite had met lezen (en leren in het algemeen) en langzamerhand steeds meer buiten de groep viel door zijn drukke en onberekenbare gedrag, kan hij nu op alle fronten prima meekomen.

Donderdag belde hij me enthousiast op toen ik in de auto naar huis reed: hij had zijn rapport gekregen en er stonden alleen maar bolletjes bij voldoende en goed, vertelde hij apetrots.

Eenmaal thuis gaf ik hem de chocoladeletter die ik die middag van mijn werkgever had gekregen. "Kijk eens, kerel; de V van voldoendes!" "Welnee papa," corrigeerde hij me, "dat is de V van Veronica. Lees maar, dat staat er op!"

Gelukkig smaakte de letter hem er niet minder om - dat wil zeggen, zolang hij z'n pilletje nog niet heeft gehad