Nog een uurtje, dan ligt 2005 weer achter ons. Het was een bewogen jaar, met hoge pieken maar ook diepe dalen. Zodra het archief van KQ weer gerepareerd is (een aantal postjes is de kluts kwijt) krijgt u van mij een jaaroverzicht. Voor vanavond laat ik het bij een persoonlijk verhaal.

(lees meer)

Sneeuw... Klik 'lees meer' voor een videotje. (Videotje? videootje? video-tje? video'tje? Hoe hoor ik dat nu te schrijven? En volgend jaar?)

(lees meer)

Wie mij een beetje kent weet dat ik een geheugen als een... toe nou, zo'n ding met gaatjes... nou ja, een slecht geheugen heb. Dat was één van de redenen om met KQ te beginnen, en het werkt: regelmatig zie ik in de referers zoekwoorden opduiken waarvan ik denk "heb ik daar ooit iets over gezegd?" En ja hoor, Google blijkt steevast beter te onthouden waar ik over heb geschreven dan ikzelf.

Zo af en toe ontstaat er echter kortsluiting tussen de verschillende hersencellen en ontketent iets of iemand een hele reeks herinneringen, die op wonderlijke wijze aan elkaar gelinkt zijn - waarschijnlijk zelf voor Google niet meer te bevattten

Een voorbeeldje. Op HackaDay zag ik een link naar een prachtige video van ene Ryan die een kerstkrans in elkaar had geknutseld met ingebouwde Simon game. U kent ze vast nog wel, eind jaren zeventig liep iedereen er mee rond. Het spel blijkt nog springlevend: er zijn verschillende online varianten te spelen en er is zelfs een fraaie MacOSX versie met online scorelijsten - ene Tanya staat al bijna een jaar ongeslagen bovenaan met maar liefst 63 correcte noten. Dat doe ik haar niet na!

Opeens zag ik beelden voor me van jam-sessies tijdens de 'tussenuren' in de kelder van een dependance van het conservatorium in Hilversum.

Het duurde even voor ik de link kon reconstrueren, maar zo zit het, denk ik: terwijl ik Simon speelde sprongen mijn gedachten terug naar 'Close Encounters Of the Third Kind', eveneens uit die tijd, waarin het ruimteschip van de aliens een soort gigantisch intergalactisch Simon-spelletje bleek. Prachtig! Vervolgens ging een van de hoofdpersonen met de buitenaardse wezens muzikaal communiceren door te handzingen, een techniek waarbij de toonhoogte door gebaren wordt weergegeven. Veel later leerde ik die door Willem Gehrels geïntroduceerde techniek, ook wel solmiseren geheten; eerst op de muziekpedagogische academie in Leeuwarden en later op het conservatorium in Hilversum. Toen ik 'Close Encounters' in die periode nog eens zag, viel me op dat er een foutje in was geslopen: de eerste twee noten waren in het handzingen omgedraaid. Blijkbaar koppelen je hersenen die gegevens aan elkaar en waren mijn gedachten zo met zevenmijlslaarzen van Simon bij Solmiseren beland.

Heeft u dat nou ook?

Jeremy Hermanns doet op z'n weblog verslag van de problemen bij Alaska vlucht 536, waar tijdens de vlucht een gat in de romp ontstond. Zijn verhaal en foto's zijn een uitstekend voorbeeld van citizens journalism - deskundige berichtgeving uit de eerste hand. Tegelijkertijd worden een paar voetangels en klemmen van we-media duidelijk zichtbaar: zo probeert Alaska Airlines via anonieme reacties de auteur in diskrediet te brengen. Enkele van zijn foto's werden door mainstream media gebruikt ter illustratie van hun eigen verhaal. Prima natuurlijk, mits de bron correct wordt vermeld. En dat dat niet altijd goed gaat blijkt uit één van de genomineerde foto's voor de Times foto-van-het-jaar: gemaakt door 'citizens journalists' Adam Stacey en Elliot Ward maar zonder toestemming gebruikt en ingezonden door het prestigieuze fotopersbureau Gamma.

Stelt u zich eens voor: een wereldomspannende dialoog rondom twaalf onderwerpsvelden zoals IT, bio-technologie, OpenSource, mobiele communicatie, media, cultuur en politiek maar ook 'zachtere' onderwerpen als gezondheidszorg en ouderschap, aangeboden in een combinatie van verschillende communicatievormen. Audio- en videoopnamen van colleges op universiteiten overal ter wereld, lezingen door experts, artikelen, scripties en werkstukken, weblogs, fora, podcasts. Alles geïndexeerd, voorzien van meta-informatie en 'tags', bijgehouden door vrijwilligers en gepubliceerd onder een Creative Commons licentie die hergebruik toestaat. Met een muisklik abonneer je je op de onderwerpen die je interesseren en alle nieuwe bijdragen aan de conversatie belanden automatisch in je browser, iTunes of iPod. Een utopie? In het eerste kwartaal van 2006 start the conversations network, de volgende fase in grassroots media.

Kerst is voor mij het feest, dat God niet vanuit de hemel, van een afstand ons komt vertellen hoe het moet. Maar dat God zelf mens geworden is. God is neergedaald naar de aardse werkelijkheid. Daarom hoef ik me niet meer op te werken, naar een niveau wat ik toch nooit kan halen. Ik hoef me niet op te poetsen, ik mag zijn wie ik ben. En ik hoef niemand te verbeteren: ik mag de anderen aanvaarden zoals ze zijn.

Jan Kiers, op pastor.nl

Volgens Nielsen dan, die dat baseert op vrij ruige statistieken: drie jaar oude gegevens en een jaarlijks groeipercentage van 18% suggereren dat we ergens in 2005 die magische grens zijn gepasseerd. Ergens in 2005? Dat moet beter kunnen in de digital age. En, low and behold, Internetworldstats telde ons cyberjunkies voor het laatst één maand geleden en toen waren we nog 27.171.999 gebruikers van die mijlpaal verwijderd. Even rekenen: met een gemiddelde groei van 2,8% per maand sinds het jaar 2000 zou die miljardste internetter er vandaag zomaar kunnen zijn bijgekomen...

Eigenlijk stond Joëlle's lievelingspsalm (psalm 84) nog op de planning, maar zij had andere plannen voor vanavond: naar een concert in Culemborg. Nadat Rineke en ik haar in Houten op de trein hadden gezet reden we terug naar huis, om in de ondertussen traditionele maximaal één take per stem of instrument psalm 136 op te nemen, geïnspireerd door Bart's reactie. De belletjes zijn van Rineke's "tingelingedingetje", een door de hitte van vier kaarsen aangedreven molentje met drie engeltjes die twee bellen aantikken, gecompleteerd met één ronddraaiende ster. Ze heeft 'm jaren geleden van Mutti gekregen, maar hij draaide niet meer. Na een ingrijpende restauratie klinkt hij weer als vanouds, zoals u zult horen.

Meer over de psalm morgen (of eigenlijk: vandaag: als u de post-timestamp bekijkt, zult u zien dat het erg laat is geworden - of eigenlijk, erg vroeg dus). Onze vrienden van de NS besloten spontaan geen treinen meer te laten rijden vanaf Culemborg, vanwege werkzaamheden. Fijn dat ze dat niet aankondigen via de online reisplanner. De consequentie was dat Joëlle in plaats van een betrekkelijk veilig treinritje van 8 minuten (Culemborg-Houten, waar wij haar zouden oppikken) in het holst van de nacht per bus via Utrecht naar huis moest zien te komen, een ommelandse tocht. Dat avontuur zijn we maar niet aangegaan: over besneeuwde wegen hebben we onze dochter weer veilig thuis gehaald. Na thuiskomst heb ik nog even de mix afgemaakt. En nu is het tijd om te gaan slapen!

God kijkt naar ons om

Psalmen voor Nu - God kijkt naar ons om (Psalm 136)
Tekst: Rien van den Berg
Muziek: Niels Dolieslager

Agapè lanceert vandaag de nieuwe website 'Ik zoek God'. De op Franse leest geschoeide site beoogt van de electronic highway een 'snelweg naar God' te maken. Overzichtelijk, fris vormgegeven, interactief, multimediaal, geschreven in de taal van vandaag en vol prachtige 'content' - een aanrader.

Het gegeven dat Arnold Schwarzenegger geen gratie verleende aan Stanley 'Tookie' Williams verbaast me geenzins: in het huidige politieke klimaat zou hij daarmee zijn eigen politieke doodvonnis hebben getekend, en als hij niet had geleerd zijn eigen belangen voorop te stellen was hij nooit gouverneur geworden. Logisch. Voor Amerikaanse begrippen dan, he?

(lees meer)

Men neme een oude lens, een camerabody met bodydop, een Pringlesbus, een oud zwart t-shirt, wat duct-tape, een lange winteravond en deze handleiding...

...is zo geen kunst (meer)

Een duif die al rondfladderend in de Amsterdamse Nieuwe Kerk 'overal' zijn uitwerpselen liet vallen, is uit de lucht geschoten en vervolgens de nek omgedraaid. "Jammer voor de duif, maar het beestje vormde een bedreiging voor de circa driehonderd kunstschatten die hier op dit moment staan voor de expositie 'Indonesia'. Hij had ontzettend veel schade aan kunnen richten, dus hebben we maatregelen genomen." zei de woordvoerder van de Nieuwe Kerk.

Alleen is er geen schade aan de kunstwerken. Dat 'overal' laten vallen loopt dus wel los: blijkbaar slaagde deze vogel er in alle 300 objecten te missen, waar een paar weken geleden een mus er 23.000 wist te raken. Daarbij heeft de ingehuurde schutter vier keer misgeschoten en moest het beestje na het vijfde schot nog 'door mensenhanden' worden afgemaakt. Da's bepaald geen vakwerk, en hoeveel schade hebben die vier kogeltjes die misten aangericht aan de kerk of de kunstschatten? Overigens, wist ú dat er een expositie van 'kunstschatten met historische waarde' in de Nieuwe Kerk werd gehouden? Nu in elk geval wel, en het ruikt naar guerilla marketing. En tenslotte: heeft u dit bericht in de Nederlandse media gespot? Ik zag 'm alleen in de Gazet van Antwerpen...

Als troost wil ik u graag Toon Hermans' "De duif is dood" aanbieden, met dank aan trouwe lezer J.

Update 09-06-2007: heden wendde zich tot mij Mr. Remco Klöters van 'Van Kaam advocaten', optredend als belangenbehartiger van de firma Toon Hermans BV te Waddenoijen. Zijn cliënt stelt schade te lijden door de openbaarmaking van dit fragment op KolesQueeste. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn - ik wil niet op mijn geweten hebben dat de firma Toon Hermans BV het trieste lot van de duif van zijn naamgever achterna gaat! Het gewraakte fragment is derhalve onverwijld van deze website verwijderd.

Helaas heeft het geen zin u voor 'De duif is dood' door te verwijzen naar de website van de Toon Hermans BV. Die site biedt geen audiofragmenten (u zult dus voor 'De duif is dood' even moeten Googlen), geen video, zelfs geen liedtekst is er te vinden - slechts één enkel versje. De website biedt niet alleen geen downloads, hij biedt gewoon geen content en dat is natuurlijk volstrekt niet meer van deze tijd. Jammer dat het erfgoed van Toon Hermans, zo zorgvuldig beschreven en bijeengevoegd door die illustere naamgenoot van Mr. Klöters, de cabaretier en Toon's officiële biograaf Jacques Klöters (het zal toch geen familie zijn?) zo belabberd wordt gepresenteerd aan de huidige generatie.

Net toen ik "Hij heeft een vriend" (ondertitel: homorelaties in de christelijke gemeente) wilde aanschaffen trok de auteur, Bert Loonstra, het boekje terug. Daarmee dreigt het gesprek over de plaats van onze homofilie broeders en zusters in de christelijke gemeente te verstommen, nog voor ze werkelijk is begonnen - helemaal nu ook Ruard Ganzevoort heeft besloten geen beroep aan te tekenen tegen zijn ontslag lijkt mét deze beide kwesties ook de acute 'noodzaak' van tafel. Ten onrechte, denk ik: het is van het grootste belang dat het gesprek over dit gevoelige onderwerp gaande blijft.

In Opbouw schreef ds. Van der Dussen drie artikelen naar aanleiding van Loonstra's boek (dat ik, dankzij het grote magazijn van de Bruna, alsnog wist te bemachtigen). Mark Janssens reageerde op Van der Dussen in Opbouw, maar datzelfde artikel staat nu ook online op de website van de Jeruzalemkerk. Wie mijn eerdere postings over dit thema (bijvoorbeeld deze, en deze) en de reacties daarop heeft gelezen, zal begrijpen dat ik Marks woorden van harte onderschrijf.

Tot mijn verbijstering lees ik dat de Paus ter gelegenheid van het feit dat het veertig jaar geleden is dat het Tweede Vaticaanse Concilie werd afgerond, volle aflaten toestaat. Pardon? Precies, zo'n document waarmee je voor negen ducaten een kerkdiefstal kon afkopen, of voor acht ducaten een moord (ja, verschil moet er zijn!)...

Even Googlen leert dat de praktijk waar Luther zo fel tegen protesteerde verre van dood is. Benedictus XIV blijkt genereus: zo kunnen bezoekers van de Wereld Jongeren Dag die "niet in een zondige staat verkeren", deelnemen aan de biecht, de communie ontvangen en een gebed bidden ter intentie van de paus (!) vergeving ontvangen voor al hun zonden. Dat scheelt toch mooi zeven jaar vagevuur! Nu bood 2005 als 'Jaar van de Eucharistie' sowieso al extra kansen op vergeving: alle gelovigen die voor 23 oktober deelnamen aan een mis of aan andere vormen van verering van het Heilig Sacrament (zoals een processie) mochten de winst- en verliesrekening op '0' zetten.

Nu maar hopen dat de Hemelse boekhouding het allemaal een beetje netjes bijhoudt, want een doodshemd heeft geen zakken...