Vanavond (excuseer, gisteravond) samen met Joëlle en Ilia naar de Reloaded viering gegaan - en inderdaad helemaal 'reloaded' teruggekomen. Geestelijk, maar ook muzikaal! Timon en Martje zongen de sterren van de hemel en namen de zaal vakkundig mee. En toen de bezoekers gezegend de zaal verlieten gingen de musici van het aanbiddingsteam nog even door...

(lees meer)

Minister Verdonk voelt zich in haar goede naam en eer aangetast door de spandoeken die de Amsterdamse binnenstad 'sieren'. In het Radio 1 journaal zei ze vanmiddag:

Ik ben hierdoor persoonlijk geraakt en niet zozeer het beleid dat ik uitvoer. Wil je hier iets aan doen dan rest maar een ding en dat is aangifte doen.

Nu is het al te gemakkelijk om de minister de spiegel voor te houden, en haar te vragen wat het beleid dat zij uitvoert doet met de goede naam en eer van al die asielzoekers. Maar als manager sta ik toch even te kijken van het onderscheid dat de minister hier maakt tussen haar persoon en haar ambt, nota bene gesteund door minister Donner: 'Zij voert beleid uit dat democratisch is vastgesteld.’

Het spreekt voor zich dat slachtoffers van een beleid de uitvoerenden verantwoordelijk houden. Het 'voetvolk' kan die verantwoordelijkheid nog (beperkt!) naar boven doorschuiven, maar als je eenmaal minister bent heb je geen overste meer waar je naar kunt doorverwijzen: de minister is het beleid. Het geeft geen pas te proberen de hete aardappel van de verantwoordelijkheid voor het repressieve beleid en de vele spaanders die bij het hakken links en rechts vallen, door te schuiven naar 'de parlementaire democratie'. Zeker, de huidige regering is voluit collectief verantwoordelijk voor het beleid - maar je kunt als minister kiezen of je dat beleid wilt uitvoeren of niet. Dat is je persoonlijke verantwoordelijkheid, die uiteindelijk neerkomt op een persoonlijke afweging die elke verantwoordelijke zelf zal moeten maken: sta ik achter dit beleid of niet? Zo ja, dan recht je je rug en voer je het beleid uit. Zo niet, dan sta je voor de keuze of je bereid bent je eigen principes en idealen te verkwanselen voor een pluchen zetel.

De handen ten hemel heffen en 'befehl ist befehl' roepen past niemand, zeker niet een vrouw in haar positie. Ministeriële verantwoordelijkheid houdt juist in dat je verantwoordelijkheid draagt voor het beleid én de uitvoering daarvan door ambtenaren. Als je niet achter het beleid staat en daarom die verantwoordelijk niet blieft, dien je op te stappen. Díe stap zou minister Verdonk sieren.

Langzaam maar zeker zakt Dubya door het ijs. Waar de approval (een 'ja!' op de vraag: stemt u in met de daden van George Bush als president?) in de dagen na 11 september 2001 op een all time high van 90% stond, de hoogste waarde sinds de dagen van die andere oorlogspresident, Franklin D. Roosevelt, toen men deze rating begon bij te houden, is die nu gezakt naar de eveneens historisch lage waarde van 37%. Opvallend is ook het grote percentage tegenstanders: maar liefst 60%, waarmee slechts 3% van de Amerikanen boven de 18 er geen uitgesproken mening over zijn president op na blijkt te houden. Over polarisatie gesproken...

Doorvragend over de oorlog in Irak blijkt het zelfbewustzijn van het Amerikaanse volk een stevige knauw te hebben gekregen. Driekwart is er van overtuigd dat hun troepen martelen, en keurt dat sterk af. De meerderheid zegt nu ook misleid te zijn en betreurt ooit troepen naar Irak te hebben gestuurd. 82% noemt Bush koppig, slechts 42% denkt dat hij eerlijk is. En tweederde voelt zich onbegrepen door zijn president. Michael Moore is niet te beroerd dat er nog eens stevig in te wrijven.

Slechts één troost kunnen de polls Bush bieden: het congres verslaat hem nipt met een approval rate van 29%.

Ook Leen la Rivière maakt zich zorgen over de hedendaagse kerkmuziek. Te weinig diepgang, theologisch erg dun, muzikaal te mager. Het zijn bekende geluiden: overal waar in evangelische kring kinderen met het badwater zijn weggegooid hoor je vergelijkbare bedenkingen. Van een afstandje bekeken is het een mooie slingerbeweging. Actie is reactie, de strenge versobering en zware focus op tekst in de reformatorische tradities leidt uiteindelijk tot teveel toeters en bellen en inhoudelijke armoede bij de kerken die daar vanaf proberen te bewegen - en dan zwaaien we weer terug naar de andere kant.

(lees meer)

Shocklog GeenStijl schreeuwt moord en brand: een mus is neergeschoten omdat hij 23.000 stenen van Domino D-Day voortijdig omgooide. Binnen 3 minuten was het beestje omgelegd door een daartoe op voorhand ingehuurd bedrijf. Moord met voorbedachte rade! De complete achterban wordt gemobiliseerd, actieplannen gesmeed en sabotagescenario's doorgenomen. Ruim 1500 commentaren, aandacht op 3FM en Radio538, zelfs op Nova... om een mus! Heeft iemand al eens bedacht dat GeenStijl bijzonder nauwe banden heeft (als in: het is hun belangrijkste financier) met de Telegraaf Media Groep, de uitgever van De Telegraaf, die zijn belang van 27 procent in SBS Nederland recent omruilde om voor een participatie van 20 procent in het Scandinavische moederhuis SBS Broadcasting? Wedden dat de kijkcijfers van Domino D-Day dit jaar beduidend hoger zijn dan in voorgaande (teleurstellende) jaren? Mijn gokje: een bijzonder effectieve 'viral marketing' tactiek, in gang gezet met een simpel persberichtje van SBS zelf. En al die trouwe reaguurders van het moronenlegioen klauteren op de barricaden in de vaste overtuiging nu eens een goede daad te verrichten...

Update: volgens GS was het inderdaad viral marketing, maar in opdracht van de Vogelbescherming. Ik twijfel, de SBS-connectie lijkt me waarschijnlijker. Het kan natuurlijk ook andersom zijn: GS trekt ouderwets van leer, wordt op verzoek van SBS teruggefloten door grootaandeelhouder De Telegraaf en verzint een 'stijlloze' uitweg in de vorm van een vogelbescherming guerilla marketing verhaal. Hoe dan ook, het record is verbeterd, qua stenen dan. De kijkcijfers bleven steken op ongeveer hetzelfde niveau als 2004. Nog steeds vrij fors, overigens: 2,4 miljoen kijkers (2004: 2,37 miljoen), goed voor een kijkdichtheid van 16% en een marktaandeel van 34%. Beter dan 2002 (1,8 miljoen) maar nog niet op het oude niveau van rond de eeuwwisseling (2,6 miljoen).

In Nijmegen is de politieke activist Louis Sévèke doodgeschoten. Sévèke zag de politie bepaald niet als zijn beste vriend: hij was de man achter de werkgroep 'Steunpunt Informatiedienst Politie' Nijmegen, die via de rechter het onnodig bijhouden van dossiers van politiek actieve mensen door de BVD stopzette, en richtte de 'Werkgroep Klachten Politieoptreden' op om effectief te kunnen protesteren tegen de onwettige behandeling van arrestanten. En welke advertentie plaats de NRC bij het bericht over de moord op Sévèke?

Precies

...want die had u nog tegoed. De komende weken is yours truly in opdracht van een aantal omroepen nog druk met digitale themakanalen. Met WAT? Met sterk doelgroepgerichte, meer of minder interactieve, multimediale content die met behulp van IP technologie wordt afgeleverd bij de consument, rechtstreeks thuis (via PC, digitale TV of een ander apparaat, zoals bijvoorbeeld je mobiel) of op locaties die bij de doelgroep passen. Bijvoorbeeld op een plasmascherm in een museum. Of op een zuil bij je reisbureau. Waarbij de consument op zijn beurt wordt ingeschakeld om content voor zijn eigen doelgroep te maken: een reisverslag, of een homevideo van hoe Oma precies haar beroemde stamppot zoete appeltjes maakt, of...

Daarna moet ik kiezen. Er zijn een paar leuke opties, die ik u zal vertellen als de tijd rijp is. Ondertussen wijs ik u nog even op het rumoer dat is ontstaan rondom het faillissement van mijn vorige werkgever en een zekere grootaandeelhouder (1, 2, 3, 4, 5, 6...)

In een afzonderlijke uitspraak sprak de kerkelijke rechtbank uit dat praktiserende homo’s en lesbiennes niet automatisch recht hebben op kerklidmaatschap en dat predikanten van de kerk bevoegd blijven hen te weren. (bron)

Gelukkig zeggen ze nog nét 'kerklidmaatschap' en niet 'de Liefde van Christus'. En ja, wie je het 'recht' geeft lid te worden van je kerk kun je natuurlijk zelf uitmaken. Het staat je vrij om, net als Calvin (die overigens is vernoemd naar Johannes Calvijn) en Hobbes (vernoemd naar de filosoof van het 'Bellum omnium contra omnes'), bepaalde groepen uit te sluiten. Nu maar hopen en bidden dat de homo's en lesbiennes onder de Methodisten zich realiseren dat de kerk in al zijn onvolkomenheid een instituut van mensen is, en zeker niet de exclusieve toegang tot het heil.