Wie oren om te horen heeft...

Zaterdag 22 November 2008 om 08:47

muziek-wk46-groot.jpg

Sinds ik voor de Sky Radio Group ben gaan werken heeft muziek weer een grotere plek in mijn leven gekregen. Mijn hele werkdag draait om vier websites van vier radiozenders die op hun beurt om muziek draaien. En op muziek draaien. En gewoon: muziek draaien. Heel verschillende muziek, dat wel. Sky Radio draait music that makes you feel good, middle-of-the-road en tot op het bot getest met behulp van een luisterpanel. Radio Veronica draait muziek uit de '80s en '90s, TMF Radio richt zich op tieners en studenten en Classic FM draait licht klassiek voor elk moment. Wie mijn LastFM profiel wel eens met een schuin oog heeft bekeken ziet daar nóg weer andere muziek langsschuiven.

Dit is het lijstje met mijn meestgedraaide artiesten - tenminste, het deel waar LastFM weet van heeft. Want als ik iets op m'n iPod of MacBook draai wordt dat geregistreerd door LastFM, maar wat in de CD speler of op de platenspeler voorbij komt niet. In de praktijk betekent dat, dat het LastFM lijstje vooral de muziek bevat die ik in de auto beluister, en datgene wat ik aan Rineke laat horen door m'n iPod thuis in het dockingstation te prikken. Die iPod is wel heel belangrijk: vrijwel alle muziek die ik koop komt via de iTunes store binnen.

De CD heeft me als geluidsdrager nooit kunnen boeien, in tegenstelling tot de LP. Misschien heeft dat te maken met de zorg die je aan een vinylplaat moet besteden, wil je 'm in goede conditie houden, misschien is het het formaat van de hoes, die daardoor veel meer kans krijgt te spreken - ik weet het niet. Wat ik wél weet is dat CD's in no time in, achter, onder of op de kast belanden, al dan niet in een doosje, laat staan het júiste doosje, terwijl ik platen met veel egards behandel. Ik vind het zonde om geld uit te geven aan een drager en een verpakking die, nadat ik de CD heb geript, alleen nog in de weg liggen. En aangezien je om voor mij onbegrijpelijke redenen in de winkel nog steeds muziek op een drager moet kopen (waar blijft de eerste winkel die me de mogelijkheid biedt muziek rechtstreeks op m'n iPod of op een meegebrachte USB stick te laden?) heb ik al heel lang geen voet meer in een platenzaak gezet. Maar vorige week heb ik een reden gevonden om dat binnenkort tóch weer eens te doen. Marike Jager heeft namelijk een nieuw album uitgebracht, Celia Trigger, dat weergaloos mooi is - en ook op vinyl uitkomt!

Waar komt dat stapeltje CD's op de foto dan vandaan? Dat is een van de voordelen van werken bij de Sky Radio Group. Pieter, de directeur van Classic FM, mailde dat hij nog wat CD's had liggen. "Repertoire: van alles wat, hoge kwaliteit, maar wel aan de zware kant. Enjoy!" Uit die stapel heb ik een paar juweeltjes gevist en ik heb me voorgenomen dit weekend de bovenstaande selectie te beluisteren. Dat wordt nog een uitdaging, want vind maar eens tijd in een druk huishouden om ongestoord muziek te beluisteren... Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan om Pieter Wispelwey's Shostakovich en Britten te verschalken en dat is alvast in alle rust gelukt. One down, three to go.

Mocht u nog muziek willen aanschaffen in de komende feestmaand en op zoek zijn naar wat suggesties, dan is Marike Jager mijn eerste tip. Neêrlands beste singer-songwriter heeft zoals gezegd met Celia Trigger een topkwaliteit album afgeleverd. Haar talent overstijgt ons kikkerlandje. Bent u meer into soul, dan is Soul van Seal een aanrader. Niet heel verrassend, maar wel vakwerk en met passie gemaakt. I Know That Name van Paul Carrack is een mooi gevarieerd album van de grote onbekende met de stem die iedereen wél kent. Luka Bloom zingt op Eleven Songs zijn mooie melodieën en begeleidt zichzelf op akoestische gitaar. Heerlijke luistermuziek. Venice's Garage Demos Part 3 - Other Stuff is een traktatie voor de liefhebbers van melodische meerstemmig-vocale West Coast muziek in de traditie van The Eagles, Crosby Stills & Nash en Poco. De nieuwe Snow Patrol vond ik minder bijzonder: hij borduurt nogal voort op 'Eyes Open' - mocht uw slachtoffer die plaat hebben grijsgedraaid dan is A Hundred Million Suns een veilige keus.

Maar wat me deze week het meest ontroerde op m'n iPod was geen muziek maar het luisterboek The Shack, geschreven door William P. Young. Ik ben nu halverwege en ik raak er niet van los. Binnenkort ook in het Nederlands beschikbaar, maar ik weet niet hoe goed die vertaling is. Dit boek heeft de potentie uw godsbeeld én mensbeeld een andere kleur te geven. Ik zou er veel over kunnen schrijven maar dit logje is al lang genoeg en bovendien heeft Willem de Vink dat al beter gedaan dan ik zou kunnen. In elk geval: wat mij betreft een aanrader.

Naar de voorpagina | E-mail GJ | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Reisgenoten



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags: , ,

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!