Straycat

Maandag 08 September 2008 om 23:58

Mag ik u voorstellen: Marsha, bij ons beter bekend als Minoes.

Minoes kwam ergens in juni bij ons aanwaaien. Eerst schuchter, schichtig haast. Een voorzichtig toegestoken stukje kip overtuigde haar dat we al voorzien waren en haar niet zouden opvreten. Die nacht sliep ze in een tuinstoel, onder de tarp in onze achtertuin. En toen we de volgende morgen buiten gingen ontbijten schoof ze gezellig aan, alsof het nooit anders was geweest.

's Avonds deden we inkopen bij de Makro en in een opwelling kocht ik kattenvoer. Thuisgekomen maakte ik een zakje open en Minoes viel er op aan alsof ze in geen weken had gegeten. Het viel goed in de smaak en in de week die volgde gingen alle variaties in de omdoos met evenveel graagte naar binnen. De hele dag liep ze bij ons rond, sliep op de leuning van de bank, scheet de kabels achter de AV-kast onder - al was dat gelukkig éénmalig.

We begonnen ons nu toch een beetje zorgen te maken. Zou ze niet gemist worden? Ik maakte een poster die we bij de buurtsuper ophingen, we registreerden haar op amivedi.nl en stonden verschillende potentiële baasjes te woord.

- "Uw poes heeft vier witte sokjes zegt u? Even kijken, kom eens hier met die achterpoot knuf... Ja, vier witte sokjes én een wit puntje aan d'r staart."
- "Kunt u dat zo maar zien?"
- "Ehm... ja? Ze ligt bij me op schoot."
- "Op schoot?! Oh, dan is het niet onze poes. Jammer!"


Marina leende ons de reismand waarin ze haar cavia's vervoert. Dat klinkt misschien wat krap, maar je kunt er moeiteloos een hele caviacrêche plus leiding in meenemen. Minoes benutte die zee van ruimte om rusteloze rondjes te draaien toen we haar zaterdag meetroonden naar het asiel.

"Als ze nou niet gechipt is," zei de man van het asiel, "neemt u haar dan mee terug naar huis?" "Nou..." zei ik, het drama rond het afstand doen van Colder nog vers in mijn hoofd, "dat weet ik nog niet." Maar tegelijk zei Joëlle al "Ja!" en dat klonk zo overtuigd dat de asielman me aankeek en betekenisvol grinnikte. Soms heb je als man niks in te brengen.

Hij hield de chiplezer bij Minoes' nek, las het apparaat af en voerde de code in in zijn computer. "Minoes heet Marsha" zei hij, "en ze woont op de Stootvalk, hier om de hoek." Joëlle en ik keken elkaar verrast aan terwijl hij naar de telefoon greep om de baasjes van Marsha te vertellen dat hun kat terecht was.

Die middag belde ik bij hen aan. Marsha was altijd al een beetje een uithuizig typje geweest. Het was ze opgevallen dat ze sinds hun vakantie wel erg veel buiten was en soms nachtenlang niet thuis kwam. Dankzij een kattenluikje kon ze naar believen in- en uitlopen en dat deed ze eigenlijk dagelijks wel even om een hapje en een knuffel te halen en floeps - dan was ze weer gevlogen. Het was ze wel opgevallen dat Marsha sinds een paar weken een vlooienbandje om had, ze hadden nog even overwogen daar een briefje aan te binden...

Sindsdien hebben we, heel modern, een timesharing kat. Eigenlijk is dit ideaal: wel de lusten, niet de lasten. Wel de gezelligheid, niet de verantwoordelijkheid voor oppas te zorgen.

En Marsha? Die geniet van alle aandacht en eet lekker van twee walletjes. Elke ochtend rond half zeven staat ze voor het keukenraam om een portie knuffels, verse melk en voer te halen. 's Avonds kruipt ze lekker in Ilia's nek of gaat pontificaal met haar achterlijf op m'n laptop liggen, totdat ik mijn pogingen daar omheen te werken opgeef en haar ga strelen. En Rineke? Die kijkt ernaar en je ziet haar denken: dus zó krijg je 'm bij die laptop weg...

Naar de voorpagina | E-mail GJ | vier reacties
Gebruikte Tags:

Reisgenoten

gravatar for Joëlle

Ja weet mijn woorden altijd zo goed te verdraaien… :P Ik heb nooit ‘ja’ gezegd. ;) Alleen dat ik niet meer thuis woon en dus niet er over mocht beslissen. En toen ging jij vragen of ze snel een huisje zou vinden etc. Puh. :P

Joëlle ( E-mail ) (URL) · 09-09-’08 17:42 · Reageer op Joëlle

gravatar for Kobus

Je had ongetwijfeld ‘ja’ willen zeggen. Da’s al genoeg… ;)

Kobus ( E-mail ) (URL) · 10-09-’08 12:28 · Reageer op Kobus

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Ze zei ook ‘Ja’, hoor, tegelijk met mijn ‘dat weet ik nog niet’. Dat verhaal over niet meer thuis wonen en zo kwam daar achteraan… ;-) Gert Jan ( E-mail ) (URL) · 10-09-’08 13:29 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Omi/Mutti

Uhhhh, geen ruzie maken hé! Daar hou ik niet van! Er is al oorlog genoeg in de wereld! Wel bijzonder zo’n gedeelde kat. Lijkt wel een beetje op een kleinkind: wel de lusten, niet de lasten! :-)

Omi/Mutti (URL) · 14-09-’08 23:44 · Reageer op Omi/Mutti



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags:

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!