Anti RIAA (en DRM)

Vrijdag 02 Maart 2007 om 21:57

Gizmodo bindt de strijd aan met de wijze waarop de muziekindustrie creativiteit smoort, haar reeds uitgekauwde cashcows steeds opnieuw uitmelkt en elke vernieuwing (of het nu gaat om artiesten, kunstvormen of technologie) effectief blokkeert door exorbitante bedragen te eisen voor het gebruik van een kreupel product. Aan hún kant van de grote plas is de RIAA de boosdoener; hier hebben we een woud aan organisaties als de BUMA/STEMRA, SENA, NVPI en natuurlijk Tim Kuik's hobbyproject, de Stichting Brein, maar de methoden zijn identiek.

Artiesten en muziekliefhebbers staan in de kou en de muziekmaffia is de lachende derde. Gizmodo roept op tot een boycot in de maand maart en motiveert die strategie overtuigend.

Naar de voorpagina | E-mail GJ | zes reacties
Gebruikte Tags: , ,

Reisgenoten

gravatar for wouter

Over welke methoden heb je het? Die van Buma/Stemra om het werk van hun aangeslotenen te exploiteren? En die van SENA om de exploitatie van de naburige rechten ter hand te nemen? Die zijn verre van identiek aan de handhavingsmethoden van BREIN? En over welke methoden van NVPI het dan gaat? Die van het verzamelen van marktgegevens?

wouter ( E-mail ) (URL) · 07-03-’07 19:38 · Reageer op wouter

gravatar for Gert Jan
In reactie op : De gemene deler in de methoden hoef ik je – gezien de url die je opgeeft – niet uit te leggen ;-) Maar goed, je vraagt er zelf om…

We zijn aanbeland in de 21e eeuw. De muziekindustrie klampt zich vast aan strohalmen, misbruik makend van wetgeving die niet is geschreven met het oog op internet.

Zie de Stichting Brein, die ronduit intimiderend te werk gaat bij de ‘handhaving’ van regelgeving waarvan ze zelf ook weten dat hij achterhaald en niet meer te handhaven is, maar die toch uit alle macht probeert zoveel mogelijk schade toe te brengen aan het imago van de industrie – want meer doet de Stichting echt niet, haar inspanningen zijn volslagen nutteloos. Tref een financiële regeling met de ouders van een downloadende tiener, en wat schiet je er mee op? Goed, je haalt wat centen binnen, maar die opbrengsten – hoe exorbitant hoog voor een individu ook – staan in geen verhouding tot de groeiende weerzin bij het publiek tegen deze methoden. En aangezien die methoden gehanteerd worden uit naam van de muziekindustrie, heeft dat een forse weerslag op de verkoopcijfers, waarmee de slang zich in haar eigen staart bijt. Het is bovendien nog zinloos ook: voor die ene tiener komen er 10 terug.

We kunnen hier een hele discussie gaan voeren over de volstrekt achterhaalde auteursrechtwetgeving, maar dat is sjorren aan een dood paard. Je kunt wel uit alle macht vasthouden aan de handhaving van wetgeving van 100 jaar geleden, maar de praktijk van vandaag is dat men anders omgaat met intellectueel eigendom en auteursrecht. Repressie is geen antwoord op een veranderend medialandschap. We zullen samen op zoek moeten naar nieuwe methoden om creativiteit te stimuleren: dat was immers ten diepste de motivatie voor het auteursrecht, niet het zakkenvullen van de industrie maar het veiligstellen van de beloning van creatie. Diezelfde wetgeving wordt nu misbruikt om creativiteit te smoren, vooruitgang te stoppen en inferieure, opzettelijk kreupel gemaakte producten tegen een veel te hoge prijs te verkopen.

De NVPI slaat eenzelfde weg in met de voorgestelde regeling voor podcasts. De muziekkopers van de toekomst, de jonge muziekliefhebbers die gratis onvoorstelbare hoeveelheden tijd en energie steken in het promoten van het prachtige product muziek, krijgen een gepeperde rekening. Niet gepeperd in de ogen van de platenbazen, die tonnen per jaar opstrijken en lachen om die enkele honderden euro’s die je nu jaarlijks voor de NVPI moet ophoesten om een hobbypodcastje online te zetten, maar wél in de ogen van de enthousiastelingen die nu moeten kiezen: stoppen of illegaal gaan. Want geld verdienen zit er niet in, maar geld betalen aan de NVPI wél. En als je het goed genoeg promoot, zodat er meer mensen naar je podcast gaan luisteren, mag je als dank nog meer gaan betalen. En dan mag je ook nog apart met de BUMA/STEMRA gaan afrekenen.

Nee, dit is geen oplossing. De door de NVPI vastgestelde prijs is tenminste een factor 10 te hoog, en dat weten de dames en heren achter de rekenmachine. Wellicht hopen ze door dit soort maatregelen de vooruitgang tegen te houden, de technische ontwikkelingen een halt toe te roepen. Maar dat gaat niet werken. Je zet er alleen maar heel veel kwaad bloed mee, wat resulteert in een kopersstaking. Die jarenlange trend van dalende CD-verkoopcijfers is niet het directe gevolg van piraterij, maar van een grotesk falende industrie die er niet in slaagt een adequaat antwoord te formuleren op de veranderde vraag van haar publiek. Luister naar je klant, die zegt: “ik koop geen CD’s meer omdat het tegenwoordig voor het merendeel troep is, en veel te duur, en ik kan die CD’s niet eens op m’n studeerkamer afspelen!” Bedenk bovendien dat de mensen die geen CD’s kopen omdat illegaal downloaden gratis is, niet opeens CD’s zullen gaan kopen als ze niet meer kunnen downloaden.

Over DRM zal ik maar niet verder uitwijden, ik denk niet dat er nog één iemand is die met droge ogen durft te beweren dat dat een goed idee was, om over de uitvoering nog maar te zwijgen.

Ik heb als muziekliefhebber in de afgelopen 10 jaar meer dan 15.000 euro aan geluidsdragers uitgegeven. Geluidsdragers, plastic rotzooi, want de muziek die er op staat is niet van mij. Terwijl die muziek het enige is dat ik geld waard vindt: de drager kan me gestolen worden, het boekje idem en het doosje al helemaal. Zonde van het geld! Maar voor alles wat ik met die muziek doe moet ik apart bijbetalen. Of ik nu een opname op cassette maak(te) of een kopie voor in de auto brand of een fragment gebruik in een podcast, voor elke stap betaal ik extra. Soms een beetje, soms meer, maar ik word hoe dan ook als klant uitgemolken. DRM maakt dat allemaal nog een tandje erger.

Een man als Hans Dulfer verdient groot respect voor zijn rechte rug en zijn zakelijke inzicht in deze. Eerlijke muziek maken, concerten geven voor normale prijzen, opnames zonder DRM leveren op USB-sticks: kortom een eerlijk product leveren voor een eerlijke prijs. Een soort Max Havelaar muziek ;-)

Gert Jan (URL) · 07-03-’07 22:43 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Wouter

Wat bedoel je trouwens met cd’s die niet op een studeerkamer af te spelen zijn? Ik gok maar dat het over kopieerbeveiligingen op cd’s gaat. De feiten zijn dat die maar kort en beperkt gebruikt zijn.

Wouter · 07-03-’07 23:13 · Reageer op Wouter

gravatar for Wouter

Het lijkt erop dat mijn eerdere reactie niet door is gekomen, maar die was als volgt:

BREIN gaat niet achter downloaders aan. BREIN bestrijdt illegaal aanbod. Volstrekt legitiem en conform de europese regelgeving terzake het auteursrecht in de informatiemaatschappij. Dat je die wetgeving niet ziet zitten, zegt niet dat BREIN daar misbruik van verouderde wetgeving zou maken. Integendeel. De juridische strijd op basis van die nieuwe wetgeving heeft tijd gekost, maar leidt nu tot duidelijke rechtspraak. Anonimiteit op internet is niet absoluut. Vandaar dat xs4all met een klachtenprocedure is gekomen.

Over die podcasts: je kunt het tarief te hoog vinden, maar het sluit aan op het bestaande tarief voor webcasting. Waarom podcasting goedkoper zou moeten zijn, kan ik niet volgen. Feit is dat wij het enige land zijn met een regeling, juist om het podcasten te faciliteren. In alle andere landen levert het gebruik van muziek in podcasts PER DEFINITIE een inbreuk op het auteursrecht op. In Nederland kun je toestemming krijgen van de producent en de artiest. En ja, de wet bepaalt dat je voor de toestemming van de componist en de tekstdichter nog even langs Buma/Stemra moet. Maar dat kun je ons niet aanrekenen.

En dan nog iets: jij hebt het over illegaal downloaden. Die term kun je niet zondermeer gebruiken. Downloaden kan namelijk heel goed als thuiskopie kwalificeren. Pas als het niet voor eigen gebruik is, of als het om software gaat, is het illegaal.

Wouter ( E-mail ) · 07-03-’07 23:20 · Reageer op Wouter

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Zoals je weet ben je bij P2P technologie, verreweg de meest gebruikte vorm van media downloaden, automatisch een uploader zodra je downloadt. P2P is een techniek die een enorme bijdrage kan leveren aan de verdere ontwikkeling van IP distributie, maar die stevig geremd wordt door dit geneuzel. Een beetje flauw, overigens, om te doen alsof BREIN het niet om die downloaders zou gaan. Juridisch kan BREIN inderdaad niets tegen downloaden doen, zeer tegen haar zin, en het argument dat je bij P2P ook uploadt is een prachtig staaltje juridische fijnslijperij om de downloaders alsnog te pakken. Dat je dat dan doet onder het mom dat het uploaders zijn, soit. Een goed voorbeeld van regelgeving die niet klaar is voor de toekomst: strikt gesproken kun je nooit met een gerust hart deelnemen aan een P2P netwerk.

De auteurswet bevat meer van dergelijk lacunes. Zo kan ik mijn bezoekers eigenlijk niet zondermeer toestaan iets online te zetten. Als jij in je reactie een tekst gebruikt waarop een ander auteursrecht kan laten gelden, ben ik als eigenaar van deze site strafbaar. Gekker nog: als iemand vannacht in een comment een url post waar illegale content te vinden is, ben ik formeel strafbaar. Nog weer gekker: als iemand vannacht in een comment een url post naar een site die nu geen illegale content bevat maar volgende week wel, ben ik volgende week strafbaar.

Ik snap dat dit de NVPI nu even goed uitkomt, maar uiteindelijk zullen we met iets anders moeten komen. Dit is onhoudbaar. Juridisch gezien is de enige manier waarop je een site auteursrechtelijk gesproken veilig online kan houden: de reactiepanelen dichtzetten en niet naar sites linken die je niet zelf onder controle hebt. Dat is de doodsteek voor het Internet.

Voor echte content creators is dit uiteraard ook drie keer niks. UGC-sites als YouTube, GoogleVideo, MySpace en ga zo maar door blijken effectievere promotors te zijn dan welke platenmaatschappij ook. Maar ja, auteursrecht he… zelfs als maker van de content kun je niet vrij beschikken over je eigen creaties. Gelukkig zijn er uitstekende alternatieve ontwikkelingen op dit vlak, zoals het Creative Commons licentiemodel. Steeds meer creatieven kiezen voor CC-licenties, waarmee hun kunst internet- en podcastsafe is. Er is dus licht aan het eind van de tunnel, al duurt het nog even voor de mainstream media dat licht zullen zien.

Gert Jan (URL) · 08-03-’07 00:02 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Klopt, ik heb er maar 8. Van de ruim 1000 CD’s, dus minder dan 1%. Maar wel meer dan 100 euro van mijn geld. Niet afspeelbaar in de auto, niet afspeelbaar op mijn computer en niet afspeelbaar op de oudere CD-speler die op de studeerkamer staat. Daarvoor heb ik dan ook gebruik gemaakt van mijn ‘thuiskopierecht’ en mp3 versies gedownload. Dat neemt niet weg dat ik als goedwillende, betalende klant de prijs betaal voor de incompetentie van de industrie. Kopieerbeveiliging was geen drempel van betekenis voor de bad-guys maar een pain-in-the-ass voor de consument. Hetzelfde geldt voor DRM, of het nu om WM, Fairplay of Helix gaat. Gert Jan (URL) · 08-03-’07 06:51 · Reageer op Gert Jan



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags: , ,

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!