Hoe lang nog, Here?

Zaterdag 20 Mei 2006 om 10:48

Engelland is gesloten,
de sleutel is gebroken.
Is er dan geen Timmerman,
die het kind weer maken kan?

Vaste lezers van KQ hebben de link ongetwijfeld al gelegd: Engeltje, Ettje, is Mutti, mijn lieve moeder. Jaren geleden is ze begonnen alle verdriet, moeite en zorgen die zij en Pa in de loop der jaren te verwerken hebben gekregen een betere plek te geven in hun leven. In woorden en in beelden, op houten paneeltjes of in keramiek: kunst als uitlaatklep. Samen vormen ze een pijnlijke nauwgezette weergave van een jarenlang proces van worstelen met God en mensen. Een gevecht dat je als mens soms samen met zielsverwanten, maar soms ook alleen moet aangaan.

In eerste instantie bleef Mutti's kunst in kleine kring. Toen verscheen er af en toe iets van op pastor.nl, KQ of op haar eigen 'Engeltje'. Anderen herkenden de - artistieke én therapeutische - kwaliteiten van haar werk. En nu is het moment daar: ze gaat exposeren, in het DAC Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg Noordduyne in Den Helder.

De expositie bestaat uit een selectie van veertig werken. Daarnaast heeft ze het weblog "Mijn Fragmenten" opgezet waarop nog veel meer werk te zien is met steeds een korte toelichting. Alles is opklikbaar tot groot formaat, zodat geen detail je ontgaat. Kwalitatief heel fraai verzorgd: daar hebben Pa en Mutti vast een bereklus aan gehad!

Ik hoop dat de bezoekers in Mutti's kunst een klein beetje van de diepte en kracht van haar relatie met God proeven, en zien hoe Hij haar dwars door alles heen heeft gedragen. Dan zullen ze, net als ik, daar moed uit kunnen putten en gezegend verdergaan. Of zoals Mutti zei: "Het kan voor hen een hart onder de riem zijn, en ze kunnen ervaren dat hun gevoelens en emoties legaal zijn, dat ze niet de enige zijn."

Mijn advies: begin bij het begin. Zoals elk weblog is ook "Mijn Fragmenten" omgekeerd chronologisch, oftewel de meest recente posts staan bovenaan en voor het begin moet je naar het archief. Ten slotte herhaal ik graag de aanbeveling uit het gedicht waaraan het weblog haar naam ontleent: 'lees mijn fragmenten allemaal'.

Fragmenten

lees mijn fragmenten allemaal
bewaar, beween, bemin hun taal
lees ieder brokstuk hard als steen
lees mijn fragmenten een voor een

bewaar elk waardeloos fragment
uiteengescheurd en ongekend
zoals ik ben, verstrooid, verward
bewaar mijn woorden in het hart

beween de breuken en de pijn
de tranen van verbrokkeld zijn
treur om de zin van elke traan
beween ze dat ze niet vergaan

bemin de stemmen die ik ben
koester de rollen die ik ken
de hoop, de eenzaamheid, de grief
bemin mijn leven, heb mij lief

lees mijn fragmenten zonder tal
wat was, wat is en komen zal
geen zinsverband en geen verhaal
lees mijn fragmenten allemaal

Ruard Ganzevoort

Naar de voorpagina | E-mail GJ | Eén reactie
Gebruikte Tags: ,

Reisgenoten

gravatar for Mutti

Een kleine correctie. De expositie is niet bij het DAC, maar in Noordduyne, het Psychiatrisch Ziekenhuis. Dat kon je niet weten, want ik weet dat ook nog maar sinds kort :-)

Mutti ( E-mail ) (URL) · 21-05-’06 00:14 · Reageer op Mutti



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags: ,

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!