Ongeluk komt zelden alleen

Donderdag 17 Juni 2004 om 13:33

Dave Winer heeft de toorn van de moronen over zich afgeroepen. De weblogpromotor van het eerste uur bood al vier jaar lang gratis hosting voor Manila gebruikers, een software tool waarmee je op kinderlijk eenvoudige wijze een weblog kunt onderhouden. In het begin kon hij dat probleemloos aanbieden, omdat hij CEO was van Manila producent Userland Software.

Twee jaar geleden gaf hij de leiding van het bedrijf uit handen en werd fellow bij het Berkman Center for Internet & Society, Harvard Law School. Het nieuwe management van Userland begon recent te piepen dat die gratis Manila hosting niet meer paste binnen de bedrijfsstrategie: of Dave z'n hobbyklantjes niet even naar z'n eigen servers kon verplaatsen. En toen begon de ellende. Die verhuizing bleek allerlei onverwachte voetangels en klemmen met zich mee te brengen. In de tussentijd waren er namelijk zo'n 3000 blogs gestart: sommige daarvan trokken dagelijks duizenden bezoekers, anderen waren na een paar dagen verweesd achtergebleven. Manila publiceert dynamisch, en 3000 weblogs opstarten bleek een veel te zware belasting voor de webserver. De DNS service sputterde op zijn beurt tegen bij het omgooien van al die duizenden subdomeinen. Ellende alom, onder de tijdsdruk dat Dave zelf verhuist op 30 juni - en dat alles terwijl hij met acute hartproblemen rondloopt, steeds zieker wordt en dus eigenlijk heel andere dingen aan zijn hoofd heeft.

U voelt het al aankomen: Dave was het zat. Hij trok de stekker eruit. 3000 weblogs op zwart. Alleen nog een melding dat wie zijn weblog wil bewaren, op verzoek een kopie krijgt gemaild na 1 juli.

Had hij dat nu niet even kunnen melden? Wellicht, maar een mailing versturen naar 3000 adressen, waarvan gegarandeerd een groot aantal is verlopen, is vragen om een plaatsje op de spam blacklists. Harvard zou daarmee zwaar in de problemen komen. Een redirect dan? Een kleine aanpassing, zodat de gebruikers na inlog eerst een waarschuwing krijgen dat ze hun spulletjes moeten backuppen? De server zou die belasting ook niet aankunnen. Een loadbalancer dan? Allemaal goede ideeën, maar... Ten eerste: Dave is geen techie. Dit soort oplossingen gaan 'm boven de pet. Ten tweede: hij had andere dingen aan zijn hoofd, gezondheidsproblemen en een aanstaande verhuizing, het mocht dus niet teveel tijd kosten. En ten derde: ik heb sterk de indruk dat het helemaal niet de bedoeling was zo botweg te stoppen, maar dat tijdens de migratie gewoon iets onherstelbaar mis is gegaan. Opvallend is de reactie in weblogland. Tot nu toe hebben slechts 50 van de 3000 gebruikers gemeld dat ze graag hun site willen ontvangen, de meeste van hen via een beleefde reactie, vaak onder dankbetuiging voor al die jaren gratis service. Vele honderden buitenstaanders hebben echter via datzelfde reactiepaneel, andere weblogs en slashdot hun gal gespuwd. Sterk op de man gespeeld, vuig, onder de gordel, en uiteraard vaak anoniem. Relschoppers, op zoek naar een makkelijk slachtoffer die de schijn tegen heeft. Moronen.

Natuurlijk was het niet kies van Dave Winer om zonder voorafgaande waarschuwing de stekker eruit te trekken. Dinsdag leek het er even op dat ik alle content van Kole's Queeste kwijt was, door een fout van mezelf - op zo'n moment breekt het zweet je uit. Ik kan me levendig voorstellen dat de gebruikers van weblogs.com niet blij waren. Aan de andere kant: poep gebeurt, daarom kies ik ervoor mijn site bij een betrouwbare partij te plaatsen en maak ik dubbele backups. Het blijft immers techniek, en zoals mensen kunnen falen, kan techniek kapot. Wie dat achterwege laat, mag niet klagen als het een keer mis gaat. En al helemaal niet als je zelf niet bent getroffen.

Gelukkig zijn er ook mensen die constructief meedenken, en via hun eigen weblog hulp aanbieden (lang leve trackback!). Mensen die hun beschaving en wellevendheid niet als een natte jas uittrekken zodra ze hun browser opstarten, maar die zich online gedragen alsof ze offline zijn, alsof ze met echte mensen te maken hebben. Misschien is dat nog wel de belangrijkste bijdrage van weblogs aan het Internet: door het sterk persoonlijke karakter ervan realiseren mensen zich dat ze niet met software of onpersoonlijke organisaties te doen hebben, maar met andere mensen. Mensen verweg, die door hun weblog dichtbij komen. Mensen die ziek kunnen worden, of die het soms allemaal even teveel wordt.

Het resultaat mag er zijn, zo liet Dave weten:
We now have a transition plan for the corner-turn, and have implemented most of it. The plan exceeds the commitment I made, by quite a bit; and will be implemented much sooner than promised. I'm writing the heads-up statement right now. The outage should be, Murphy-willing, completely cleared by the end of the weekend.

Wat niet wegneemt dat Joëlle gelijk heeft dat ze bij web-log weg wil, overname door Ilse of niet... After all, you get what you pay for.

Update: de samenwerking heeft geresulteerd in een excellent plan.

Naar de voorpagina | E-mail GJ | Geen reacties

Reisgenoten



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.


Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!