10 jaar internetjournalistiek II

Dinsdag 09 September 2003 om 14:53

Vandaag geef ik u de antwoorden van Arthur Graaff, eindredacteur van Media Plaza en medewerker van de Villa, Internetjournalist en content-wire.com.

What's your first memory of using your computer to get news? How has that experience changed over time?

Arthur: In 1995, de Daily Telegraph en ik had niet door dat de computer waar ik toen op werkte, na een minuut of tien offline ging - en ik maar klikken... Bij een promotieproject voor streams in 1997 las ik dagelijks news.com, en raakte helemaal in de ban van hun linkchains of stitched links onder hun artikelen, waarmee zij volgens mij de eerste waren: je kon zo over een onderwerp in tien of twintig minuten een fantastisch overzicht krijgen door steeds op het 'vorige bericht over dit onderwerp' te klikken, mits natuurlijk het archief goed is.

How important are Weblogs in the history of journalism, and how do they differ from personal home pages?

Arthur: Ze verschillen niet echt meer van webpagina's, behalve dan in hun prettige eenvoud. Het zal overigens nog een hele toer worden in dat snelgroeiend bos nog bomen te zien.

Should information online be free, or should publishers try to squeeze out money from consumers?

Arthur: Echt een vraag voor de studenten die OJR maken. Als iets goed is, wil ik er best voor betalen. Sterker nog, als ik iets goeds maak, wil ik er ook voor betaald worden. Maar niet 2,50 euro voor een stukje van 150 woorden.
Ik kan daarom niet genoeg de lof zingen van de Krantenbank, die bij elke openbare bibliotheek gratis toegang geeft tot de tekstarchieven van de PCM-kranten plus de Telegraaf - dat is nergens ter wereld ooit vertoond, en dat zal nog wel even zo blijven. Leve de NBLC! Overigens betaalt de bibliotheek op basis van de bevolkinggrootte van zijn wijk, namelijk 20 eurocent per inwoner per jaar.

What's the most exciting new development in online journalism, and why?

Arthur: De Krantenbank. Dankzij zijn zoekmachine, die ontwikkeld is als gevolg van de affaire PersDatabank, waarbij de Perscombinatie stukken van zo'n 2000 freelancers van de PCM-kranten zonder vragen of vergoeding verhuurde in zijn databank. Om onder andere mijn naam er onder alle omstandigheden uit te kunnen filteren, plus die van de andere freelancers, is de zoekmachine onwerkelijk uitontwikkeld. Nu is het dus mogelijk te zoeken op pagina, op dag, op auteur, op persoon als onderwerp, op trefwoord, op titel, op wat al niet en ook nog in elke gewenste combinatie, alleen niet fuzzy. Nu nog het nieuws van de publieke omroepen er in platte tekst in, en we zijn er.

What will it take for people to trust the news they read online?

Arthur: Hetzelfde als wat in druk vertrouwen schept: een langdurige relatie.

If you could have an ideal experience with online news and information, what would it be? What would it look like and feel like?

Arthur: Naast wat Ren heeft voorgesteld verbleekt elk volgend voorstel. Maar ik ben met Politiek Digitaal bezig geweest om lezergestuurde (lezer-guided) verslaggeving te starten tijdens de verkiezingen: de verslaggever biedt continu onderwerpen aan, de lezers kiezen wat hij gaat doen, en geven commentaar op de resultaten. Is helaas om praktische redenen niet doorgegaan.

Daarnaast blijft altijd het 'algemene' nieuws nodig, dat is de informatiewolk waarin we allemaal ademen, die kan niet gepersonaliseerd worden, omdat we dan van elkaar niet meer weten wat we wel of niet weten - die personalisering en atomisering zal nog wel even doorgaan, maar zeker journalisten moeten elke dag door de hele wolk heen (ik heb ene vrijstelling voor sport en rtv). De journalistiek moet erop gericht zijn die wolk elke dag weer over de mensen te laten neerdalen, zodat de 'algemene ontwikkeling' op peil blijft. Die wolk is 'need to know', zelfs als je niet snapt waarom je van uur tot uur moet horen hoe het met de Palestijnen gaat.

Die wolk is ook een beetje een kiosk: ik kijk elke dag toch even naar de openingen, de voorpagina's van alle kranten, en zeker van de Telegraaf - je zal als journalist domweg moeten weten waarmee die opent. Op redacties is dat evident, voor freelancers weer een stuk minder.

What's your least favorite thing about going online for news?

Arthur: Gigantische pagina's - 250 KB waar dan tien berichten op staan van netto 20 KB totaal. Of de homepage van de NBLC: 450 KB voor welgeteld 431 woorden.

De onzekerheid dat je bijvoorbeeld bij de Financial Times bijvoorbeeld niet alles te zien krijgt: ik heb er wel stukken voor geschreven die weer wel op de site maar niet in de krant kwamen vv. Sites moeten toch ook meer een indexafdeling hebben. Dat lijkt me bij blogs nog wel lastig, maar dat komt vast ook wel. Liefst in XML.

Naar de voorpagina | E-mail Gert Jan |
Gebruikte Tags: , , ,

Reisgenoten



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags: , , ,

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!